How the games are made? ( Global Game Jam 2014)

Today I'm going to tell you something about amazing event I took part in, which is Global Game Jam.
Let me explain first. The main idea is to make a game. For people who know programming well it's not a problem. The trick is, that it has to be completed in 48 hours. Aaaaaand it has to be connected with the topic of recent year's Jam. It's hard to believe, but hard work under time pressuce CAN be a real pleasure and fun. This was my secong time to take part in this event. I don't know any codes so I'm in charge of graphics.
But let's start from the beginning.

 My Jam side was in Kraków ( = KrakJam ) but a bit far away from my home, so I needed to stay the whole time in Cracow Technological Park. But yeah, there wasn't much time for sleeping. When participants gathered there were three short lectures as we were waiting for the topic ( which should be released at the same time all over the world ). There was also time to form teams: 1-5 people in each. Previous year's topic was the beating heart's sound, and the year before was 'oroborus'. We had no idea what to expect. So this year's topic was a sentence: "We don't see things as they are, we see them as we are". I'm not sure what to expect next year...
Anyway! After a big brainstorm our team had an idea ( I actually didn't take part in thinking because I had to borrow a laptop from my friend... ). The wanted to create a game where you can do some of the navigation with your voice. As we started to work there came an idea of glowing rainbow cosmic insect-thingy. My work was to make contepts and then the full graphics.

I had endless ideas, but yeah.... we choosed the first one I've created xD

We needed a background

and obsticles

aaaaaand powerups! ( because why not!)

The funny thing is, that much of the project was done in traditional way

From a concept...

... to finished piece

In the meantime we had pizza and plenty of food. I even menaged to sleep few hours ;)
It's amazing how the atmosphere was so friendly.

 and some other menu thingies.

We were really glad when everything came out right and the game was working. Ans the gameplay was even enjoyable.

In the end he wad to register the game on Global Game Jam event website.
Then came the contest part. Every participant tried the games of other teams and voted for the best three.
Krak Jam has great sponsors like Artifex Mundi (*w*! ) and Techland so there were plenty of rewards for the winners. And all of the winning teams got also the... jam :D ( apple jam exactly)

It was pure 48 hours of amazing adventure and a battle with the time.
I'm actually writing this post because I'm really proud of myself. Now I see how big progress I made since the last year.
At the end I will answer one question

( 'do you want to create games?' )

YES. I DO.

The Micro-World

Sometimes I just hate my studies and university. Especially when the finals are comming.
But sometimes I just love it and I'm amazed by the things I've learnt.
Today I want to share some sneaky photos I've taken from my class.
( I will add a bit of polish in description for my friends who might don't know some of these words )
Let's see how beautiful the microbiology is.

What do you think 'where doeas this little creatures live?'  The answer will be at the end of post ;)

saccharomyces cerevisiae - yeast ( drożdże )

two different species - gram positive and gram negative

gram positive bacteria with a epithelium cell ( bakterie gram ujemne z komórką nabłonka)

and how normally it looks like.

Here are some agar plates, McConkey and blood agar.

And now the answer: these bacteria cultures (excluding the yeast of course ;p ) were taken... from my mouth :) This is what lives in every human being ( kind of scary, right? :D )

That's all for today~!

Lyco and Leeta Cosplay!

Hi!
This post may be intersting not only for polish people, so this time, I'm going to write in english ( and perhaps not only in this post? )  :)
Soooo.. please - forgive me for mistakes, I'm still learning.
Let's get started~!
Since I started cosplaying I've always thought the opinion that 'cosplay is an expensive hobby' a bit funny. Well I agree that some of the materials might cost a lot but it's easy to find a cheaper replacement. Actualy I think that the most poweful cospay material is... paper! Yeah, that's it. With addition with a glue for wood it's almost unbreakable :) Why am I telling you this? Well it's beacue one of my silent cosplay promisses was to create my every costume as cheapest as it's possible to show that anyone can have fun as a cosplayer.
I've described my work in progress many times on my other blogs, and now here I come again~!
This is a short story of a easy costume made mostly for fun :)

The character I cosplayed is named Lyco. She is a Wolf Nation's freedom fighter from Sonic Archie Comic.
I actually decided to do her costume to try some funny make-ups aaaandddd.... because she has a twin sister named Leeta. The difference between these two is the color of their clothes. I really wanted to play with photoshop to make both sisters appear on one photo.
But let's move to the costume.

Materials I used:
Black and blue fabric ( a bit shiny )
EVA foam ( white + some other colors' scratches)
a mop ( yeah xDDD !)
elastic string
velcro
pink fur
old safety googles
sheet protector
wire
acrylic paints
hot glue
cyanoacrylic glue



The first thing I've done was a little trip around second-hand shops. I'm actually not very good at sewing, and it would be a waste of time and money... I bought a bit too wide black blouse with lycra and a furry jacket ( aaaand it was much cheaper. Jacket cost ~5$, but if I would buy the unsewn fur it would be more than 20$ for the same amount! ). This was almost all the fabric I needed.
From only one blouse I had a full suit and sleeves. Only sewing I did was in the inside to make the parts tighter.

I needed a second, blue fabric ( this time I had to buy it, because I didn't find anything nice and yet so big to cut all the parts I needed from it ) and EVA foam. I could use a white ribbon or another fabric for the white lines but I wanted to get a smooth look ( as it isn't even a fabric :D ). Foam was good here, because it's a bit elastic so it didn't made my hand's movements impossible.

Aaaaaand here's the finished piece. I sewn the places between my fingers at the end.

I didn't have much work for the suit. It was almost ok. I only sewn the velcro and some of the blue fabric.

And then - addes EVA foam ( glued with hotglue ). I also added the foam around the armpits.

( nearly finished suit with the 'gloves' ( sleeves? ) )
Ok. Here comes the fun part! THE HAIR :D  As you see Lyco and Leeta's hair looks more like a dreadlocks. I was searching for a cheap synthetic hair to tangle and glue them... but I figured something much easier and better. I used ... a mop. It's made out of hairy strings, right? I used acrylic paints I had to color those 'hair'.

And then I cut and attached those to a head band ( which I made myself of a wire).

on the top I added a EVA foam covered with blue fabric to cover the place where hair were attached.
Inbeetween I did the tail and ears ( I had only one color of fur so I needed to dye it for darker pink. I also used acrylic paints, and when it dried - I combed the fur )

The most challenging part were her boots. I found my old winter boots and decided to change them a bit. I added fabric and EVA foam to the tip to make it less pointy ( well it was VERY pointy ;w; ). The problem was to cover the whole boots with black fabric. I used... tights ( cotton ones ), hotglued them to the sides of boots and cut the bottop part. The circle above the boots was made of cartboard covered with EVA foam. It was kind of annoying to wear. but fast and effective to make :D

The last part I did was the googles ( just gluead the foam and blue sheet protector )

And the thing-on-her-hand-whatever-it-is was also made of foam + cartboard.

( yeah - failed with painting - the paint was too dry... and it didn't turn out very smooth as I wished :< )

Ok. See? Cosplay is so much fun if you using very strange materials and objects :) The whole costume costed about 60zł ( ~20$ ) ( or even less) and lots of time and fun.
Now how it turned all out.

Here's the make-up test to see if I don't look too silly :D I used the fur from the jacket for cheeks.

The main idea of the photoshoot was to make both of twins to appear on one picture. I needed two photos of the same place with me in two different poses. Here's the example:

Aaaaaannnnnd here come the twins!

I merged both photos into one. It was quite easy. You need to erase one half of the photo to allow the lower layer ( the secong picture) to be visible. The problem starts when the perspective of the photos is slightly different... But you can fix it by rotating, moving, warping and distorting one of the pictures.


Now. Let me SPAM you with some more photos :)

 ( this one was tricky, beacuse I  the 'green sister' was half behind the 'blue sister' when I merged the photos... So. I cut myself out and moved a bit to the left. Look at blue's boots, there's something wrong with the grass ;P )

On this one was the hardest... You know.. the HANDSSSSS X_X


Well. This is all I prepared for today.
I hope you enjoyed it :)
See you next time~!

Pegazy, jednorożce i ...życzliwość

Droga Księżniczko Celestio!

Powinnam była napisać już przynajmniej kilka tygodni temu, kiedy wspomnienia były jeszcze świeże. Otóż - jako twoja (nie)wierna uczennica wybrałam się wraz z moją przyjaciółką na zlot fanów kucyków pony - My Little Konwent II: Pony Con-gress. Ściślej mówiąc, zostałyśmy na niego zaciągnięte przez kolegów. 

Chciałabym się podzielić lekcją, której się wtedy nauczyłam - nie należy oceniać książki po okładce.

Jako osoba lubiąca kucykowy serial mimo wszystko byłam mało chętna, by przybyć na takie spotkanie. A to wszystko za sprawą mrocznych stron internetu, oraz no cóż... fandomu, którego zawsze widziałam od nieciekawej strony. Dlatego też nigdy nie angażowałam się w nic w czym wystąpiłoby wyższe stężenie fanów niż spotyka się na co dzień. Tu właśnie powinnam zacząć opisywać moje zdumienie jakiego doznałam pojawiając się na konwencie. Pierwszy raz spotkałam się z prawie zupełnym brakiem krytyki i narzekania na wszystko co popadnie. Co ciekawsze - nie słyszałam też narzekania na oficjalne firmy i twórców, a uwierz proszę, naprawdę dużo słuchałam siedząc całe dwa dni na stoisku. Zobaczenie dzieciątka z rodzicem na jakimkolwiek konwencie nie jest już czymś niezwykłym, ale jednak robiło się miło gdy kilkuletnie dziewczynki podbiegały i zachwycały się naszymi rysunkami. Dodam jeszcze, że nie przejmowały się one starszymi ludźmi, których była tam większość. Niesamowite było to, że mimo iż z koleżanką rysowałyśmy zamówienia - na pieniądze to masa ludzi oferowała nam pomoc, ciasteczka, rozmowę ( dziękujemy, tajemniczy wielbicielu za pizzę! Kimkolwiek jesteś - uratowałeś nasze brzuszki ^w^!). Z tego wszystkiego nie dane nam było dotrzeć na zaplanowane atrakcje ani pokazy filmowe, ale cóż z tego! Udało mi się porozmawiać z wieloma ciekawymi ludźmi, i co ważniejsze - poprawić swoją opinię na temat fandomu.

Tak więc, droga Księżniczko, na przyszłość postaram się nie generalizować i nie ulegać stereotypom...

Twoja (prawie?)wierna uczennica,

Ailish Royal

Tym właśnie zakończę bardzo krótką relację z MLKII.

Każdy ma jakiegoś bzika!

 Witajcie znów, drodzy czytelnicy!
Dziś znów raczej bez konkretów ani zapowiadanych tematów.
Ale znów czuję potrzebę napisania czegoś.

Już jakiś czas temu zauważyłam ciekawą zależność dotyczącą...bycia fanem.
 Tak jakoś się składa, że miłość i znudzenie daną serią przestawia się w sposób sinusoidalny, a przynajmniej w przypadkach miłości dzieciństwa.
Jasnym jest, że dzieje się tak przez mieszankę sentymentów i pewnego rodzaju tęsknoty do tego czego już się nie odzyska - młodości. Więc kto wie? Może ta obserwacja dotyczy tylko miło wspominanych serii i manii, które w pewnym momencie życia stały się 'dla dzieciuchów, a ja przecie jestem poważnym gimnazjalistą!' ( bez urazy tu dla wszystkich, czytających to gimnazjalistów! ). No tak. Myśli się, że z pewnych rzeczy przecież się wyrosło, a tu prosze! Niczym bumerang wracają znów kilka lat później. I najczęściej - z zwielokrotniona siłą.
Obserwuje to u wszystkich moich najbliższych, którzy jakiś czas temu kochali coś całym sercem.
Mnie oczywiście też to dopadło. Pewnie inaczej bym nawet nie napisała nic na ten temat.
Jednym z 'bohaterów mego dzieciństwa' był pewien nijaki Sonic the Hedgehog, znany z gier popularnej amerykańsko-japońskiej wytwórni 'Sega', niebieski jeż. W tych czasach byłam jeszcze istotą niecierpiącą japońskich seriali animowanych, więc kto wie, może to był krok który zadecydował, że dziś już uwielbiam anime. Nie mniej jednak to była jedna 'seria' której przez pewien czas byłam zupełnie oddana. Śmiesznym jest to, że posiadałam wówczas jedną grę a rysowałam ogrom postaci z mediów, których nawet nie znałam ( komiksy, czy seriale). Dzisiaj mnie to wyjątkowo zadziwia.
Oczywiście kilka lat później 'nie było się już dzieckiem' (a przynajmniej tak się myślało), więc i nie było już miejsca na gry dla dzieci. No dobra, to nie prawda, ale dla dobra tego postu przyjmijmy, że tak ;)

Mniej więcej 6 lat po tym, jak straciłam moje zainteresowanie, naszło mnie tak dziwnie by dla żartów kupić sobie jakąś starą grę spod znaku niebieskiego jeża. Padło wtedy na 'Sonic the Hedgehog' (2006/next-gen) ponieważ nigdy nie doczekałam się tej gry jako dziecko ( niestety, nie każdego stać było na fajną konsolę!).
No i co tu dużo mówić. Wpadłam. Po uszy. Nie jestem w stanie powiedzieć, czy to za sprawą sentymentu czy może mej wciąż dziecięcej natury, ale znów czuje się ogromną fanką serii ( co pewnie wszyscy śledzący mnie na DA czy Facebooku zauważyli). Dziś także mam o wiele większe możliwości niż za dawnych lat - zna się przecież najdalsze zakamarki internetu i wie gdzie czego szukać. Dlatego sięgnęłam również po komiksy oraz serie animowane od których wcześniej stroniłam.
Myślę, że to wszystko niewiele was interesuje, dlatego dodam tutaj rzecz o wiele ciekawszą. Zupełnie nieoczekiwanie okazało się w międzyczasie, że spora część moich znajomych z 'fandomu dawnych lat' również z powrotem odzyskała zainteresowanie niebieskim jeżem. Również na jakiś czas zapomnieli a teraz znów są fanami. Może to wina nowych gier opublikowanych przez wytwórnię, a może to znów te sentymenty. Kto wie.

Każdy ma jakiegoś bzika.

A ja chyba mam na punkcie Sonica!

(artystyczne, nie powiem -w- )

Pisze to wszystko tak naprawdę byście wybaczyli mi w przyszłości niezbyt różnorodne rysunki i spamy ;)

To na razie tyle :) Znów niezbyt twórczo i bez powodu.
Mam nadzieję, że wkrótce złapie mnie wena na coś ciekawszego.

A w domu zalęgły się potwory!

A precyzując bardziej - jeden potwór :)
I bynajmniej nie mam na myśli siebie.

Zaczynając (nie)wzruszającą historią:
Odkąd pamiętam kochałam ryby, gady i płazy. Przez to również uwielbiałam dinozaury a w wyniku tego pewnie dziś kocham smoki. Nie raz jako małe i naiwne stworzenie pisałam w liście do Mikołaja 'chciałabym kameleona lub jaszczurkę', bez żadnych skutków.
Kilka lat temu jednak zostałam  wielce zaskoczona spotykając w sklepie zoologicznym stworzenie zwane Aksolotlem Meksykańskim, znane mi wcześniej tylko z podręcznika i olimpiady biologicznej. Zawsze byłam przekonana, że są one pod ścisłą ochroną/ na wymarciu.
Tak jakoś zaczęłam przeglądać otchłanie internetu by dowiedzieć się, że ludzie autentycznie hodują te śliczności jaki zwierzątka akwariowe. Mniej więcej rok temu postanowiłam: kiedyś przygarnę takiego płaza.

Myślę, że wydarzenia tamtego roku nie są zbyt atrakcyjne więc pozwolę sobie je pominąć by przestać już zanudzać. Dodam tylko, że najpierw i ja i wszyscy których znałam myśleli, że jest to zupełne szaleństwo.
Podejrzewam, że już wiecie do czego zmierzam :)
Miesiąc temu wreszcie mi się udało. Przywiozłam do domu pięknego 'dzikusa', który jak się później okazało, jest samiczką. Nazywa się Czesława ( cóż. Odkąd przybyła tak nazywała ją moja mama, więc zostało) i ma kilka miesięcy.

Mierzy sobie już prawie 20cm, a białe pazurki na łapkach sugerują że jest już dorosła.

I ja i cała rodzinka jesteśmy zupełnie oczarowani. Myślałam, ze będzie to taki nieruszające się i nie reagujące na to co poza akwarium stworzenie. Myliliśmy się wszyscy ogromnie.

Mała smoczyca podchodzi do tego kto jej się przypatruje, pływa wokół mojej ręki gdy zbieram śmieci w akwarium, a nawet podgryza mnie. Dobrze, że nie ma zębów.
Może i trudno uwierzyć temu uroczemu wyglądowi, ale ambystoma mexicanum są drapieżnikami, czynnie polującymi.

W niedalekiej przyszłości mam zamiar sprawić jej towarzysza, jednak do tego muszę jeszcze trochę uzbierać :)
Tyle na dziś. Cieszę się, że udało mi się spontanicznie napisać coś.
Pozdrowienia ode mnie i od Czesi

~Zauroczona Ailish